Sevinc en Crispin

Met dank aan het KNGF voor het beschikbaar stellen van de foto’s

Mijn naam is Sevinc en ik woon in Nederland. Mijn ouders zijn van Turkse afkomst. Ikzelf ben geboren in Nederland en vanaf mijn geboorte al ben ik blind. Ik heb de basisschool doorlopen met speciaal onderwijs voor blinden. Daarna de mavo . Hierna anderhalf jaar zelfstandigheidtraining gedaan waarbij je leert hoe je het huishouden kunt doen, de routes leert naar de supermarkt, bushaltes en de brievenbus e.d.. Toen ik eenmaal, moeizaam met een stok, de routes kon lopen, kwam ik in aanmerking voor een geleidehond. (Het kunnen lopen van routes, naar een winkel of de brievenbus, is zo belangrijk omdat niet de hond, maar de baas de weg van de route aan moet kunnen geven, de hond weet de weg niet)

De geleidehond komt van KNGF Geleidehonden. Voordat een hond geleidehond mag worden, wordt hij eerst goed opgevoed in een gastgezin, hij moet goed kunnen gehoorzamen, goed met mensen van alle leeftijden om kunnen gaan en zich netjes gedragen in winkels, restaurants, in de bus en trein oftewel overal waar mensen komen. En natuurlijk niet te vergeten de hond leert zindelijk te zijn.

Daarna krijgt hij een training op de geleidehondenschool. Daar leert hij obstakels te ontwijken zoals lantarenpalen en fietsen die op de stoep staan.

Vervolgens, als een persoon met een visuele handicap een hond heeft aangevraagd, wordt er een bezoek bij hem thuis gebracht. Tijdens dit bezoek wordt het oriëntatievermogen nagegaan, en wordt in een uitvoerig gesprek een indruk verkregen van de persoonlijkheid van de aspirant baas en wordt de thuisomgeving bekeken. Dit alles om te bepalen welke hond het beste bij deze persoon past. De combinatievorming is een belangrijk moment in het hele proces; het is van belang dat de combinatie goed ‘klikt’.

Wanneer de hond klaar is met zijn opleiding wordt zijn toekomstige baas uitgenodigd voor een instructieperiode van twee weken op de school. Tijdens deze instructieperiode wordt aandacht besteed aan het gedrag en de verzorging van de hond en leert de visueel gehandicapte met zijn hond te ‘werken’. Na deze drie weken wordt ook nog enkele dagen in de eigen woonomgeving getraind, de zogenaamde ‘thuisinstructie’.

Als eerste wordt er door de geleidehondenschool een gesprek gevoerd met de toekomstige hondenbaas.
Je moet namelijk echt de baas kunnen zijn; een hond verwacht namelijk een baas.
Daarna mag je kennismaken met de hond. Als het goed gaat en je kan vaste routes lopen, dan gaat alles definitief door.
Ik moest toen zelf ook twee weken naar de hondenschool waar ik leerde over honden en hoe je met een hond om moet gaan.
Dan moet je natuurlijk ook alle commando’s leren en dat zijn er veel. Vervolgens leer je met hem lopen zodat je weet wat de hond je probeert over te brengen over alle obstakels,stoepjes, vuilnisbakken en in Nederland natuurlijk alle fietsen op de stoep.

Na dit een tijdje gedaan te hebben krijg je vertrouwen in de hond zodat je blindelings met hem mee loopt.
Pas nadat ik een hond had, kon ik zelfstandig gaan wonen en samen met mijn geleidehond Crispin red ik me goed.

Nu ging eindelijk mijn jeugddroom in vervulling.
Ik wilde al van jongs af aan een geleidehond hebben. Jaren heb ik gehoord en gedacht dat ik het niet kon, maar het tegendeel is waar. In mijn 21e levensjaar is het werkelijkheid geworden.

Voordelen van een geleidehond:

Sinds ik Crispin heb, verplaats ik me op straat makkelijker. Zo gaan we samen boodschappen doen, naar de bank, de brievenbus etc. Door middel van commando’s komen we waar we zijn moeten. Het is niet zo dat de hond de weg weet. Nee, jij moet aan kunnen geven waar je heen wilt. Dus de weg precies kennen.

Ook kan ik nu makkelijk de stad in. Het is een drukke stad, maar met Crispin gaan we om en tussen alle obstakels door
Naast het geleidewerk is Crispin ook een onafscheidelijke kameraad. In de Turkse cultuur leven honden buiten, maar hier in Nederland niet. Een hond houdt onvoorwaardelijk van je, is altijd en op ieder gewenst moment van de dag beschikbaar. Crispin en ik spelen, knuffelen en werken samen. Kortom, ik en mijn hondje zijn dikke maatjes. Veel mensen op straat spreken je ook sneller aan. Immers, een hond, met een beugel om die naast zijn baas loopt, is opvallend.

Naast de voordelen moet je ook rekening houden met de nadelen. Zo moet je bijvoorbeeld 4 keer per dag, ook als het regent , de hond uitlaten en hij moet ook een plek hebben waar hij lekker kan rennen, snuffelen en met andere honden kan spelen. Je moet de hond ook borstelen en kammen. Kortom, je moet je hond goed verzorgen.

Dit vind ik helemaal niet erg. Het zijn de consequenties en de voordelen wegen voor mij zwaarder dan de nadelen. Bovendien ben je zelf ook lekker buiten. Dit zijn wel allemaal dingen waar je van tevoren rekening mee moet houden. Ik en Crispin zijn gelukkig onafscheidelijke kameraden en wij vormen een mooi team samen.

Ik hoop dat in Turkije de honden ook meer geliefd zullen worden zodat ze ook als geleidehond op geleid kunnen worden en heel veel mensen kunnen helpen. Maar helaas zal dit nog wel even duren.

Groeten van Sevinc en Crispin.