Istanbul met RTL4 2006

Verslag Istanbulreis 17 oktober 2006
Onderstaand een uitgebreid verslag van mijn bezoek aan Istanbul, samen met RTL 4.
Door middel van dit verslag wil ik u de hachelijke situatie aldaar verduidelijken.
Wilt u dit verslag, na lezing, zoveel mogelijk verspreiden; de dierenbeschermers en de dieren hebben onze hulp DRINGEND nodig.

Om uw geheugen op te frissen begin ik mijn verslag met een eerder gepubliceerde tekst.
Zoals eerder geschreven is sinds juli de wet van juni 2004 van kracht waarin sterilisatie en vrijlating als enige toegestane methode geldt om het zwerfhondenprobleem op te lossen.
De deelgemeentes zijn verplicht het probleem aan te pakken en een goed asiel te hebben waar de gesteriliseerde dieren kunnen herstellen.
De dieren moeten worden geregistreerd en teruggeplaatst in hun oorspronkelijke omgeving.
Omdat de gemeentes dit zelf niet kunnen organiseren hebben ze een inschrijving gehouden.
Voor Istanbul is het werk “gegund” aan een bedrijf in pesticiden.
De situatie is erbarmelijk. Veel honden overlijden en zieke honden worden gewoon weer terug op straat gezet.

Er zijn gevallen bekend van een moederhond die gevangen werd voor sterilisatie terwijl de bevalling al op gang gekomen was. De hond is uit de auto in een hok gegooid en moeder en pups zijn allemaal dood.

Een hond met een hernia is gesteriliseerd en weer teruggeplaatst, hetzelfde geldt voor een hond met een gebroken heup.
Verder is er geen goede registratie van waar de honden gevangen zijn en dus worden ze zomaar ergens teruggezet wat voor de nodige vechtpartijen zorgt.
De hygiënische omstandigheden in de asielen waar gesteriliseerd wordt zijn slecht, het vangen van de honden lijkt op dierenmishandeling en het transport vindt plaats in auto’s zonder ventilatie, de temperaturen in het laadruim variëren van 38 tot 50gr C..

Verder worden de vrijwilligersgroepen die werkzaam waren in de asielen op straat gezet en hetzelfde is gebeurd met de inwoners van een bepaald asiel. Deze honden lopen nu zonder eten of drinken in de buurt van het asiel rond.

Opgemerkt zij dat het SHKD, van te voren al vermoedend dat de hele sterilisatiecampagne op een farce uit zou draaien, geen poging ongemoeid heeft gelaten om, ter wille van de honden, hulp aan te bieden bij de training van dierenartsen, hondenvangers en vrijwilligers. Zij hebben zelfs aangeboden het hele project, tegen kostprijs, voor AIG uit te voeren.

Naar aanleiding van dit alles heb ik getracht media aandacht voor de problematiek te krijgen. De enige reactie kwam van RTL 4.
Afgelopen zaterdagavond heb ik uitgebreid met Fidan Ekiz gesproken en maandag zijn wij, samen met een dierenbeschermer uit Istanbul naar een aantal asielen geweest.
Afgelopen woensdag maakte een klein stuk van de opnames deel uit van de uitzending van 4 in het Land.
De uitzending zal als publiciteit voor Stichting ActieZwerfhonden ongetwijfeld zijn nut gehad hebben. Jammer genoeg werd er niet of nauwelijks aandacht besteed aan waar het eigenlijk om ging; de wantoestanden bij de uitvoering van Neuter and Release in Istanbul, het uithongeren van de dieren, de corruptie en het niet ten volle benutten van EU subsidies.
Onderstaand mijn bevindingen.

Neuter and Release (vangen/vaccineren/steriliseren/eventuele ziektes behandelen en de honden, na herstel, weer vrijlaten in hun oorspronkelijke leefomgeving), is dus hard nodig en eigenlijk zouden we heel blij moeten zijn dat de wet hierin voorziet en dat de stad Istanbul hier flink mee aan de slag is gegaan.
Zoals eerder geschreven is er echter geen plaats voor blijdschap.
Zaterdagavond had ik een gesprek met een aantal vrijwilligers van EDHKD en SHKD en de gemeentelijke dierenarts S..
De vrijwilligers zijn een aantal sterilisatie centra af geweest en hebben de zaken met afgrijzen bekeken. Verder zijn er heel veel verklaringen van mensen over het op brute wijze vangen van de honden, het transporteren van de honden in niet geventileerde auto’s bij temperaturen van zo’n 40-50grC. en het terugplaatsen van honden die niet in goede gezondheid verkeren en zeker op straat niet zullen overleven omdat ze bijvoorbeeld een gebroken heup hebben.

Verder verklaarde S dat de honden in het sterilisatiecentrum waar hij namens de gemeente de supervisie had, niet gevoerd en slecht behandeld werden. S heeft een verklaring opgesteld en die aan zijn baas overhandigd. Deze heeft hem opgedragen de verklaring aan te passen. S heeft dit geweigerd en is nu op non-actief gezet.
Ook zijn er verklaringen van mensen dat de gesteriliseerde honden, door de deelgemeentes nog net zo hard vergiftigd worden.
De EU heeft geld ter beschikking gesteld om de Rabiës in Turkije te bestrijden.
Een van de maatregelen is het vaccineren van alle straathonden, als deze vervolgens vergiftigd worden heeft deze vaccinatie weinig zin gehad.
AIG krijgt van de stad Istanbul betaald per gesteriliseerde hond. Ter controle moet AIG de weggehaalde ovaria, etc., verzamelen. Deze worden geteld en de vergoeding aan AIG wordt hierop gebaseerd. Er bestaat een aan zekerheid grenzend vermoeden dat AIG op allerlei fronten bezuinigt (geen voer, te weinig personeel, geen aangepaste auto’s, geen kundige artsen, geen verdere medische verzorging) en de “winst” deelt met de hoog geplaatste ambtenaar, de baas van S..
De dierenbeschermers waren min of meer wanhopig; in plaats van verbetering zien we alleen een verslechtering van de situatie.
Afgezien van het dierenleed veroorzaakt door AIG, heeft Neuter and Return alleen zin als het op correcte, consequente wijze wordt doorgevoerd. Het doden van al dan niet gesteriliseerde honden, zorgt er alleen maar voor dat een gebied bevolkt zal worden met nieuwe honden. Het verkeerd, niet in hun oorspronkelijke territorium, terugplaatsen van honden, zorgt voor gevechten, onrust en een verbreken van het natuurlijk evenwicht.
Verder zou het steriliseren van de honden hand in hand moeten gaan met een voorlichtingscampagne waarin de bevolking duidelijk gemaakt wordt dat zij niet bang hoeven te zijn voor de honden, dat ze gevaccineerd zijn en dat de gemeente werkt aan een oplossing van het probleem door Neuter and Return.

Zondag ben ik naar 2 asielen geweest die door ActieZwerfhonden gesteund worden. Als eerste bezocht ik het bos-asiel (Wilt u meer weten over de opzet van het bos-asiel dan verwijs ik u naar onze website). Met de honden in het bos-asiel gaat het goed.
Een gedeelte van de honden zal in Nederland of Duitsland geplaatst worden. Voorts wonen er een honderdtal niet plaatsbare honden en deze zullen tot hun dood in het asiel verzorgd worden. Een vijftigtal van deze honden hebben via onze actie Honden zoeken vrienden, een vriend in Nederland of Duitsland die voor hun verzorging betaalt. Al deze honden maakten het, op één na, goed. De vriend van de betreffende hond is op de hoogte gebracht van de problemen.

In het asiel sprak ik met dierenarts N. N is “uitgeleend”geweest aan AIG om dierenartsen te trainen in het steriliseren. Hij heeft veel wantoestanden gezien en regelmatig zijn beklag gedaan. Zijn klachten hadden geen verbetering tot gevolg en uiteindelijk heeft hij zijn superieuren bij het SHKD gevraagd of hij terug mocht komen; hij wilde niet langer betrokken zijn bij het onder het mom van Neuter and Return, stelselmatig mishandelen van dieren.
De andere door EDHKD uitgeleende dierenarts is door AIG weggestuurd omdat hij te veel op en aanmerkingen had.

Ook heb ik Gul ontmoet. Gul onze vriend die in Gulsuyu een aantal, door het SHKD gesteriliseerde zwerfhonden verzorgt.

(NB. 19-10 ontving ik een brandmail van Gul, Takkie één van de honden, is door de gemeente opgepakt. We maken onze grote zorgen. Gul, Murat en een andere vrijwilliger proberen Takkie op te sporen). Naast de verzorging zet hij zich in om de mensen in zijn buurt meer vertrouwd te maken met de honden, zodat deze niet langer mishandeld worden en probeert hij ze te vertellen over Neuter and Return.

Daarna ben ik naar de hondenopvang in Atakoy geweest. Weer kan ik zeggen dat de meeste honden levenslustig zijn, maar de aanblik van de troep was deprimerend. Het is ook onmogelijk voor 2 dames om 400 honden en het terrein goed te verzorgen, zeker als, zoals in Atakoy, de gemeentelijke vuilnisophaaldienst meer niet dan wel komt. In vergelijking met veel gemeentelijke asielen echter hebben de honden het hier goed. Ze krijgen, dank zij uw en onze steun, regelmatig eten en hebben allemaal een dak boven hun hoofd. En wat heel belangrijk is; ze kunnen rennen en spelen.
Zorg hebben we wel of er ook de komende winter voldoende voer voor handen zal zijn.
Als we nog 2 schaduwplekken in hutten om kunnen bouwen, kunnen alle kettinghonden bevrijd worden. Verder is er dringend een nieuwe watertank nodig. Ook moeten er nog 3 honden gesteriliseerd worden.
Om de dames enigszins te ontlasten willen we op zoek gaan naar iemand, die tegen betaling, het terrein schoon kan houden en wat klussen uit kan voeren.
We hopen iemand te kunnen vinden voor 1 dag per week, op dit moment laten onze financiën niet meer toe.
Grootste punt van zorg was de gezondheid van Cemille, één van de dames.
Samen met de dierenbeschermers ter plaatsen zoeken houden wij een vinger aan de pols, voor het geval Cemille niet meer in staat is de honden te verzorgen.
Maandag was de dag van RTL.

We zijn begonnen met opnames te maken in een gemeentelijk asiel.
Het asiel bestaat uit een aantal kennels van 3 x 3m. In groepjes van 4 of 5 zitten hier de honden 24 uur per dag opgesloten.

Zondagavond ben ik met de vrouw van Murat (dierenarts SHKD) mee geweest toen zij “haar” zwerfkatten ging verzorgen.Op 2 plekken zijn er totaal zo’n 40 zwerfkatten afhankelijk van het voer dat ze van haar krijgen. Ze toetert en van alle kanten komen de katten aan die zij vervolgens voert. Ook zorgt zij dat de katten gesteriliseerd en indien nodig, medisch behandeld worden.

Voor een paar lira kochten we de verzorger om en mochten ze even los.
De verzorger zegt dierenvriend te zijn. Maar wat voor dierenliefde is het een beest levenslang op te sluiten?

Dit laat dus zien dat het dumpen in asielen geen oplossing is voor het zwerfhondenprobleem. Er zijn zo’n 30 van deze asielen en ze zitten overvol.
De omstandigheden hier waren nog relatief goed; de hokken waren schoon en de honden hadden te eten. Ik vraag mij echter af of de honden wel zo graag op deze manier in leven willen blijven.

Tijdens onze rit naar de volgende opnameplaats, kregen we telefoon van dierenarts S. (toen nog niet uit zijn functie ontheven) of er a.u.b. 9 pups afgehaald konden worden. AIG wilde de pups langs de snelweg dumpen en dat zou hun zekere dood betekenen. Afgesproken werd dat ze dinsdagochtend afgehaald en naar het SHKD gebracht zouden worden. (Jammer genoeg kregen we dinsdag bericht dat S uit zijn functie ontheven was en dat de pups niet afgehaald mochten worden).

Daarna zijn we naar Alibeykoy gegaan. Eén van de gemeentelijke asielen van waaruit AIG de sterilisatiecampagnes voert. We wilden graag naar binnen, maar we werden niet toegelaten. Wel hebben we kunnen zien dat er een groot aantal broodmagere gesteriliseerde honden in de kennels zat. Er lag bloedige ontlasting en ook werden de kennels bewoond, door jonge, broodmagere pups.

Vervolgens zijn we naar het bos-asiel geweest, om te laten zien dat als een hond na zijn sterilisatie niet teruggeplaatst kan worden, hij dan tenminste onder goede omstandigheden, met veel aandacht, verzorging en bewegingsvrijheid, opgevangen dient te worden.
Fidan heeft ook een interview met dierenarts N gedaan.

Daarna zijn we naar het huis van één van de vrijwilligers geweest.
In zijn straat waren ook veel zwerfhonden. Na ruggenspraak met zijn naaste buren, hebben ze de honden laten steriliseren en een paar hondenhokken geplaatst. Zo’n 12 honden worden 2 keer per dag gevoerd en als ze iets mankeren, voor onderzoek naar het SHKD gebracht. Dit is zoals Neuter and Return zou moeten werken en dit is de enige manier waarop het zwerfhondenprobleem opgelost kan worden. Gewoon zorgen dat de honden zich niet kunnen vermeerderen en de aanwezige honden dusdanig verzorgen dat ze een tevreden leven hebben en dus zo min mogelijk overlast bezorgen.

Nogmaals het is jammer dat er in de uitzending niet meer aandacht voor de echte problematiek is geweest.
Heeft u de uitzending gemist? Kijk dan op uitzending gemist

19-4
Onze (Stichting ActieZwerfhonden, EDHKD en SHKD) volgende stappen, om Neuter and Return goed uitgevoerd te krijgen zullen zijn:

Bewijzen blijven verzamelen van de wanpraktijken van AIG en de corruptie van sommige ambtenaren en het aanspannen van een rechtszaak tegen de stad Istanbul.
Contact blijven zoeken met de burgemeester van Istanbul en de autoriteiten in Ankara, teneinde ze er toe te bewegen het contract met AIG nietig te verklaren.
Het genereren van druk van buiten af op de firma’s AIG en Biosav en de heer Arif Eker van de gemeente Istanbul.
Biosav
Ahmet Kocadere 905322610237
Toper bey 905557324754
biosav@bio-sav.com

Gemeente Arif Eker
arif.eker@ibb.gov.tr

Binnenlandse zaken Turkije
aaksu@icisleri.gov.tr
mustesarlik@icisleri.gov.tr
gsekreter@icisleri.gov.tr
ozelkalem@icisleri.gov.tr

President Turkije
dib@basbakanlik.gov.tr
Fax burgemeester Istanbul
0900 212 4552700

De publiciteit zoeken om aandacht voor de problematiek te krijgen.
Probleem bij dit alles is dat Turkije geen Nederland is en de dierenbeschermers bang zijn van de bedreigingen die aan hun adres geuit worden door overheid, AIG, Biosav en dierenbeschermers die de klachten zien als een aanval op de Turkse natie.

Natuurlijk gaat ActieZwerfhonden onverminderd voort met het generen van financiële steun voor haar projecten.