Sutculer 2009

10 september 2009

De plannen beginnen vorm te krijgen.
Een dierenarts en assistent dierenarts van het SHKD zullen de sterilisaties uitvoeren.
De oom van onze vrijwilligster Aleyda heeft zijn tuin (kan overdekt worden) en schuur (kan verwarmd worden) beschikbaar gesteld voor pre- en post operatieve zorg en Aleyda heeft al een tiental vrijwilligers gevonden die mee willen helpen de honden vangen; de meeste zijn zo te pakken voor het vangen van de hele schuwe zoeken we nog een oplossing.
De dierenarts zal zelf apparatuur meenemen en er zal geopereerd worden in een kamer in het huis van oom.
Naast de kosten van het steriliseren komen ook de kosten van vaccinatie tegen rabiës, ontwormen en een anti teek behandeling voor rekening van AZ. Tevens zal de stichting zorgen dat er ruim voldoende voer aanwezig is voor de eerste paar dagen.
De dierenarts zal ook voorlichtingsmateriaal meenemen en proberen de bevolking wat meer betrokken te laten zijn bij het welzijn van de dieren.
De hele operatie zal eind oktober/begin november plaatsvinden.
Aleyda zal dan zelf ook naar Sutculer gaan om mee te werken en een en ander te organiseren.
Schreef ik u in de nieuwsbrief nog dat voor Sutculer gedoneerde bedragen teruggestort zullen worden als de hele actie niet doorgaat, vandaag kan ik toch met 95% zekerheid zeggen dat AZ het gewoon voor elkaar gaat krijgen!

In het gehucht Sutculer, een bergdorpje zo’n 30km. van Izmir, trof onze vrijwilligster Aleyda zo’n 25 niet gesteriliseerde sterk verwaarloosde honden en een aantal katten aan.
Aleyda kan de honden niet vergeten en vroeg me of ActieZwerfhonden geen kans zag deze honden in ieder geval te laten steriliseren en hun eventuele ziektes en kwalen te behandelen. Als uitvalsbasis kan het huis van haar oom die in de buurt woont, gebruikt worden.
Na goed nagedacht te hebben heeft het bestuur besloten de uitdaging aan te gaan, te meer daar ze er van uit gaat dat er tijdens de sterilisaties ook een stuk voorlichting gegeven kan worden en dat de dorpsgemeenschap zich verantwoordelijk voor de honden zal gaan voelen.
Op dit moment wordt onderzocht of er gebruik gemaakt gaat worden van lokale dierenartsen of
dat er misschien een, mogelijk meer ervaren, dierenarts van elders moet komen.
De volgende stap zal zijn het op papier organiseren van het vangen van de dieren. Vervolgens zullen pre- en post operatieve faciliteiten gecreëerd moeten worden en zullen er vrijwilligers gezocht moeten worden voor de verzorging van de dieren.
Als dit allemaal zo goed mogelijk voorbereid is gaan we een datum plannen.
Zoals altijd zijn uw donaties meer dan welkom; vermeldt u er wel Sutculer bij, mocht deze actie dan om een of andere reden niet door kunnen gaan dan wordt uw donatie weer teruggestort.

24 oktober 2009

Zaterdag 24 oktober zijn onze vrijwilligster Aleyda en haar man naar Sutculer vertrokken om daar de sterilisatiecampagne te starten.
Bij zo’n campagne komt erg veel kijken en er is dan ook een heel draaiboek gemaakt.
Dankzij wederom de steun van Corendon, kon Aleyda een hele lading spullen meenemen zonder over bagage te hoeven betalen. Denk hierbij aan anti vlo/teek middelen, dekens, voerbakken, riemen en transportboxen (welke gedoneerd zijn door Stichting Dierenopvang Bosnië). Ook heeft zij wat klein speelgoed voor de kinderen meegenomen, dit blijkt een zeer goed middel te zijn om de kinderen geïnteresseerd te krijgen in het hele sterilisatie gebeuren:).
De eerste dagen zullen Aleyda en Ayhan gebruiken om de honden te “merken”; reuen/teefjes, makkelijk/moeilijk te vangen, gezond/medische zorg nodig etc.. Ze zullen de honden ook flink voeren zodat ze vertrouwen krijgen en zich straks makkelijker laten vangen. De kamer waar gesteriliseerd gaat worden moet ingericht en de ruimtes waar pre- en post operatieve zorg verleend gaat worden. In het dorp zullen flyers uitgedeeld worden waarin wordt uitgelegd wat precies de bedoeling van het project is, wat het voordeel van steriliseren/castreren is en de bevolking krijgt ook de kans om hun eigen honden gratis te laten steriliseren.
Verder zullen Aleyda en Ayhan contact zoeken met de burgemeester om toestemming te krijgen voor een educatieprogramma op de school van Sutculer hetwelk dan door Murat van het SHKD gegeven zal worden.
Begin november zullen een dierenarts, paraveterinair en een hondenvanger van het SHKD naar Sutculer komen met alles dat nodig is om de ingrepen te verrichten en verder een flinke voorraad voer (dat ActieZwerfhonden in Istanbul tegen gereduceerde prijs kan kopen ), rabiës vaccins, ontwormingspasta en medicijnen voor de ziektes die naar alle waarschijnlijkheid wel onder de honden zullen voorkomen.
Aleyda en Ayhan zullen de pre– en postoperatieve zorg verrichten, daarin bijgestaan door inwoners van Sutculer.
Omdat de vrijwilligers ook weer terug moeten naar Nederland, zal begonnen worden met het steriliseren van de teefjes, die vergen immers langere nazorg.
Voordat Aleyda en Ayhan weer vertrekken zullen ze zorgen dat er voederplaatsen voor de honden worden ingericht en zullen zij proberen de bewoners van Sutculer er toe aan te zetten de dieren regelmatig te voeren.
In de flyer wordt namelijk al uitgelegd dat de zwerfhonden geënt en tegen parasieten behandeld zullen worden en dus geen gevaar voor de volksgezondheid meer zullen vormen en dat gezonde, gesteriliseerd, gevoede zwerfhonden veel minder overlast geven.
Ik hoop dat de internetverbinding het toelaat en dat ik u regelmatig op de hoogte kan houden van de vorderingen.

25 oktober 2009

Inmiddels heb ik bericht van Aleyda dat ze goed aangekomen zijn en dat ze geen enkel probleem hadden om alle spullen door de douane te krijgen.
Het is nog lekker warm in Sutculer wat het voor de honden allemaal wat makkelijker maakt.

Ayhan schrijft:
Beste Linda,
Ik dacht laat nu ik eens mijn ervaring vertellen.
Ik neem aan dat mijn vrouw je goed op de hoogte houdt van alle gebeurtenissen.
Het ging allemaal wel goed en naar mijn idee te goed. Ik ken de turkse mentaliteit uiteraard en vond dit allemaal veel te gladjes gaan. Ik was enorm op mijn hoede.
Jammer genoeg kreeg ik hierin mijn gelijk. Een turk verliest wel zijn haar maar niet zijn streken.
Vandaag ondervonden we flink wat weerstand van de inwoners van Sutculer. Vooral om het feit dat men er dus vanuit ging dat er getekende documenten moesten zijn van de regering. Zelfs mijn oom krabbelde een beetje terug, bang dat hij de gevangenis in zou gaan. Ze zeggen wel eens dat vrouwen raar kunnen redeneren maar je kunt dan beter maar niet in een turks thee huis komen, die zijn nog een graadje erger dan de theeclubjes van de vrouwen. Mij zul je niet in een turks thee huis vinden. Slap geklets allemaal.
We kregen dus echt even wat tegenwerking over ons heen en dus heeft mijn vrouw contact opgenomen met u.
Nu is mijn vrouw voor de duivel nog niet bang en was al zover om eens flink wat oren om te draaien 😉 maar heb toen mijn mannelijkheid maar eens laten gelden.
Na uw e-mail ben ik het beruchte theehuis binnengestapt en heb ze eens flink de waarheid gezegd op o
nze manier die Turken heel goed begrijpen.
Heb uitdrukkelijk gevraagd van wie die straathonden waren, wie is de eigenaar? Niemand natuurlijk. Dus heb ik ze een waarschuwing gegeven of ze melden zich als eigenaar of ze houden hun mond en laten ons ons werk doen. Mensen die een hond hebben kunnen nog steeds bij ons langs komen voor hulp en anders mond dicht. Ik hou niet van roddelen of leugens heb ik gezegd. Ik doe mijn werk en ga me niet in de weg zitten want dan zwaait er iets. Allah heeft het dier geschapen voor de mens geschapen werd en de mens heeft het huisdier geschapen waaronder o.a. de hond en de kat.
Beetje dreigen was hier helaas wel op zijn plaats. is niet de manier van Actiezwerhonden maar wel de manier van Turken.
Met het paard gaat het echt goed, heb gezien dat de wonden onder zijn buik heel mooi genezen. Ben natuurlijk echt heel erg trots op mijn vrouw dat ze dit heeft klaar gespeeld.
Ze wist precies wat ze moest doen en vertelde aan de dierenarts meteen wat ze nodig had voor de wonden, ze kreeg antibioticum mee en twee zalfjes, de antibioticum moest geinjecteerd worden en de dierenarts vroeg of ze dat kon,natuurlijk geen probleem voor mijn vrouw die heeft genoeg ervaring met injecties geven aan dieren. Ik zelf was erg benieuwd hoe dit paard ging reageren op de wormenspuit omdat dit iets is wat paarden hier niet krijgen en stond ik al verdekt opgesteld achter de boom waar het paard aan vast stond. Mijn vrouw gaf die wormenkuur zo snel dat dit paard even niets anders kon doen dan slikken en ik dus voor niets achter een boom had gestaan.
Toen mijn vrouw de wond moest uitspoelen bij het paard had ik beter wel achter de boom kunnen blijven want toen kreeg ik die jodiumspetters overal op mij. Creme op de wond die de huid sneller doet helen,verbandgaas erop en verband erom heen. Mijn vrouw deed dit om de vliegen weg te houden bij de wond. Ik leer steeds meer.
Daarna de straathonden voeren en weer opnieuw tellen, de ene dag zijn het er meer en de andere dag zijn het er minder. Ik vindt het uitermate vreemd. Ik rij veel met de auto om te zien waar zich nog honden zouden bevinden of waar ze naar toe gaan. Ze zijn zo bang voor ons,bijna frusterend om aan te zien. Ik heb er zelf ook moeite mee, niet om ze aan te halen of om eten te geven,maar nu blijven ze bij de mensen uit te buurt, ben bang dat ze gaan denken dat alle mensen goed zijn en ze amicaal gaan worden en ze dan weer getrapt of geslagen worden.
Vind het moeilijk!
Leuke anekdote: Mijn oom staat vroeg in de ochtend op en wordt begroet door een flink aantal katten die zitten te wachten op de brokjes. De hondenbakken van Yolande worden dus voor de katten gebruikt. Drie katten blijven trouw op het terras zitten of liggen op het dak van het kippenhok. 1 kat heeft besloten dat de kippen beter buiten kunnen blijven zodat hij in het kippenhok een dutje kan doen. Mijn nichtjes hebben voor het eerst in hun leven een kat vast gehouden. Mocht niet van hun moeder vanwege de gedachten aan ziektes. Dit is een algemene beschouwing. Maar nu mocht het wel omdat ik zeker wist dat ze geen vlooien of teaken hadden.
Met Vr Groet
Ayhan Dizkara

Linda schrijft:

Kijk dat is nou echt leuk om het ook eens uit jouw mond te horen.
Ja ik ben ook trots op Aleyda, maar net zo goed op jou!
Jullie houding en inzet zal meer goed doen dan 100 sterilisaties!
Ik denk dat het heel goed is wat je gedaan hebt in het theehuis.
Dat jullie samen gingen; een Nederlandse en een Turk, heeft mij ook het vertrouwen gegeven om te zeggen DOEN.
Als iemand begrijpt hoe het in Turkije werkt, ben jij het wel.
Als we als Nederlanders harde worden of klare taal spreken is er veel eerder afweer dan warneer een Turk dat doet.
Ik heb het echt van te voren goed gecheckt of we ons hier geen ellende mee op de hals konden halen, kijk AZ kan wel een stootje hebben, maar je oom moet zijn verdere leven in Sutculer blijven wonen en moet niet in de problemen komen.
Ik kende de wet maar heb voor de zekerheid Ahmet Senpolat uitgelegd wat we wilden doen en gevraagd of we nog aan de burgemeester of iemand anders toestemming moesten vragen. Hij zei toen dat het niet nodig was om toestemming te vragen maar dat het wel verstandig was de burgemeester op de hoogte te stellen en dat heb ik toen gedaan.
Waarschijnlijk dat hierdoor een aantal honden opgepakt/gedood zijn. Het lijkt me verschrikkelijk voor jullie omdat te moeten constateren maar hoe simpel het ook klinkt…die honden helpen wel een heleboel dierenleed voorkomen.
Ik hoop dat we in de toekomst meer van dit soort projecten kunnen doen en zeker de boel in Sutculer onder controle kunnen blijven houden.
Blijf goed denken over de Turken, er is ze niet anders geleerd.
Het feit dat mensen blij zijn met jullie medische hulp en het feit dat je nichtje eindelijk een kat heeft vast mogen houden betekent een grote ommekeer!
Oh ja…mijn katten liggen overigens ook altijd op en in het kippenhok van de buren gelukkig vinden zowel de kippen als de buren het goed.

Succes maar ook sterkte gewenst!

26 oktober 2009

Aleyda schrijft:
Nu zoals je al weet is de municipality ons voor geweest. Er zijn honden opgepakt en er is ook vlees met vergif rondgestrooid. Een aantal honden hebben er van gegeten en zijn een zeer pijnlijke dood gestorven.
Toch zijn sommige honden slimmer dan je zou denken en die hebben zich verborgen weten te houden.
Ook hebben een aantal eigenaars van honden en katten aangegeven hun dier te willen laten steriliseren/castreren dus onze dagen zullen gevuld zijn.
Ik ben bij mensen thuis geweest die vier honden hebben. De honden waren goed doorvoed maar op medisch gebied kunnen ze wel wat zorg gebruiken. Eigenlijk is dit een veel voorkomend beeld; de dieren krijgen goed te eten maar geen medische zorg.
We merken dat mensen heel dankbaar zijn als we ze het een en ander uitleggen over medische verzorging en de dieren tegen vlooien behandelen en ontwormen.
Ik wil graag voorstellen om de honden met eigenaars ook te vaccineren Parvo en Rabiës (Note Linda: dit gaat gebeuren).

Zelf heb ik gister een paard onder handen genomen. Ik heb nu een wormenkuur besteld bij de dierenarts in Izmir. Ik ben nog op zoek naar een hoefsmid en als die geweest is, is het paard ook weer helemaal oké. Ik kan dit paard niet overslaan omdat het geen hond is. De koeien kijk ik bij het volgend bezoek aan dit adres na.
Gelukkig weet ik heel wat van paarden en koeien..
De Muthar [dorpsoudste] heeft ingestemd met ons bezoek en heeft melding gemaakt aan de dorpsbewoners dat ze met hun dieren langs kunnen komen en dat de straathonden ook geholpen worden.
Er is één groot probleem….. de blonde hond die samen met mij op de foto op de website staat is er zeer slecht aan toe. Ze heeft een nest gehad en die puppy’s zijn in een zak beland en begraven…ja levend en wel. De horrorverhalen komen nu los.
Deze hond gaat de winter niet overleven. Ze heeft bijna geen vacht meer en is er erg slecht aan toe maar naar ons toe is ze nog oh zo vriendelijk. Ze staat ook als eerste op de lijst om geholpen te worden. Graag wil ik dat ze naar de SHKD asiel verhuist want ze heeft echt tijd nodig om te genezen van de schurft enz..
Mijn man en ik willen de zorg voor haar dragen en de kosten dekken en haar vervolgens een thuis aanbieden. Is dit mogelijk ? (note Linda
: is inmiddels geregeld).
Dan is er een kat die ook extra zorg nodig heeft. Ja, het is de kat onder de auto waar je ook een foto van hebt gehad. Hij ziet er zo vreselijk uit. Misschien kan hij ook mee naar de SHKD en daarna naar Nederland. Vreselijke gevallen die twee. Met de rest van de dieren gaat het eigenlijk redelijk goed en met de juiste zorg overleven wel. Deze twee echter niet.
We worden op zich goed ontvangen en de mensen staan open voor hulp in de vorm van vaccinaties en ontvlooien en dergelijke. Steriliseren is nog iets teveel voor ze, maar we doen ons best om ze zo goed mogelijk te helpen en te informeren.
groetjes uit Sutculer
Aleyda en Ayhan

29 oktober schreef Aleyda:

Hoi Linda, Nou wat ik vandaag weer meegemaakt hebt is gewoon echt niet leuk meer.
Dagenlang voer ik trouw de zwerfhonden en zet ik alles op alles om hun vertrouwen te winnen zodat het straks voor de hondenvanger iets makkelijker zal worden.
Vandaag werd mijn vaste voertijd beloont.
Een reutje, schat hem een maand of 9, kwam kruipend dichterbij en kon ik hem aanhalen.
Hij begon wel te plassen maar dat geeft niet, was allang blij dat hij zo dichtbij kwam.
Hij is samen met een teefje van naar mijn idee ongeveer dezelfde leeftijd, dat vermoedelijk drachtig is. Zij kwam zo dichtbij dat ik haar bijna kon aanhalen.
Heb haar eigenlijk een beetje genegeerd met als gevolg dat ze toch naast me kwam staan om te eten.
Ik heb er een aantal dagen over gedaan om ze dichterbij het huis te krijgen wat dus is gelukt.
Later op de avond lagen ze in de boomgaard lekker te slapen toen ik met de blonde hond van de foto op de website aan het spelen was. Ik wilde naar binnen lopen toen ze ineens begon te blaffen en ik ineens in het Turks hoorde schreeuwen “kop dicht”.
Ik voelde direct nattigheid en rende naar binnen om Ayhan te halen. Ik weet niet waarom, maar ik dacht meteen “die gaan haar iets aan doen”.
Dus zijn mijn man en ik buiten het hek gaan staan en de hond bij ons gehouden, ik keek naar de boomgaard en zag de honden rustig liggen.
Het reutje stond op en blafte een keer en ineens vloog er een steen de boomgaard door zo naar de twee honden, het teefje werd geraakt en ging er jankend vandoor.
Wij vlogen op de jongens af en toen was het sorry, sorry.
Mijn man weer een hele preek houden en toen zei de jongen:” ja maar hij viel me aan”. “Onzin” zegt mijn man “ik sta er toch ook en mij doet hij ook niets. Hij blafte alleen als waarschuwing, hij beschermt zijn vrouwtje”.
De jongen zochten gewoon een excuus; hij had de steen echt met voorbedachte rade gegooid.
Al mijn werk naar de knoppen door dat rotjong. Oh, wat was en ben ik boos zeg.
Toch bleef ik een vreemd gevoel in mijn buik houden en weigerde naar binnen te gaan, ik was echt bang dat ze de blonde hond ook iets zouden aandoen.
En ja hoor, een uur later kwamen ze keihard aanrennen. Ze dachten vast dat wij er niet meer zaten. Ik liep meteen naar het hek waar de blonde hond tussen maïs bladeren lag te slapen.
De jongens schrokken en ik hoorde plof en zij liepen door. Toen ik rondkeek vond ik weer een steen.
Ik had pas nog gekeken of er stenen lagen en die lagen er toen niet. Nu wel; die schoften wilden haar dus ook met stenen bekogelen.
Ik ben toen de jongens gevolgd om te zien waar ze naar toe gingen. Toen ze naar mijn idee teveel rond bleven hangen heb ik de hond maar op de binnenplaats gelaten.
Familie was er niet blij mee omdat ze zo vreselijk krabt, maar ik zag echt geen andere oplossing dus heb ik de grootste reiskooi gepakt en die zonder dak in een hoekje gezet en haar daar in gedaan.
In ieder geval is ze nu veilig, morgen maar weer op zoek gaan naar het reutje en teefje en hopen dat ze mij nog vertrouwen, maar ik vrees van niet.
Vandaag heeft Ayhan contact gehad met Zeki, Omer, Murat of Necdet, lol geen idee wie hij aan de telefoon had; het is de bedoeling dat ze zaterdagnacht rond 02.00 uur aankomen.
Mocht het teefje drachtig zijn en ze is niet te ver heen wat denk je dan van abortus? Ja ik weet het, het is vreselijk maar het is nog erger om ze geboren laten worden denk ik? Ik weet het niet, wat vind jij?
groetjes
Aleyda

Update 4

Vandaag begon het weer slechter te worden, koude wind, en toen we in Sutculer aankwamen was het daar zelfs aan het stormen.
De honden lagen tussen de bomen redelijk goed beschut en we hebben er dit keer weer een hoop terug gezien.
Ik hoop dat ze er morgenochtend ook nog zijn.

Onze etensronde gedaan, hier en daar wat takken versleept zodat de honden nog beter beschermd waren tegen de storm wind.
De blonde hond kwam tevoorschijn toen ze mijn fluitje hoorde en stond te rillen van de kou, ik heb in mijn hele leven nog geen hond gezien die stond te klappertanden van de kou. Ze heeft natuurlijk ook bijna geen vacht meer dus die koude wind raakt haar tot op het bot.

Eh ja wat nu? Nou ja dan maar mee naar Izmir en op het balkon van mijn schoonmoeder. Balkons zijn in Turkije vrijwel altijd kleine dichte veranda´s.
Dus hond in de auto en rijden maar. Ze ging braaf liggen en bleef braaf liggen.
In Izmir aangekomen moesten we weer een plan bedenken om de hond binnen te krijgen zonder door de buren gezien te worden, anders krijgen we daar weer trammelant mee en dat willen we ook niet.
Mijn man reed de auto achterom het flatgebouw en ik via de voorkant naar binnen, achterdeur openmaken en kijken of er niemand aankwam. Toen ik de hond uit de auto tillen en mijn man weer op de uitkijk en liftdeur open houden, ik erin met de hond en ik vertel je die hond is mager, maar als je met een slappe hond moet rennen dan weegt hij ineens 20 kilo meer. Mijn schoonmoeder op de uitkijk en ik snel naar binnen richting het balkon waar een heerlijk dekentje klaar lag en een bak met water en een bak vol met kip.
Ja je raadt al ze stortte zich meteen op de kip en ligt nu heerlijk warm te slapen. Van klapperende tanden is nu geen sprake meer tenzij ze aan het watertanden gaat van de heerlijke kipjes.
Over het uitlaten zitten we nu nog na te denken, want ik zie mezelf niet nog een keer dezelfde actie ondernemen. Misschien de kranten dan maar.
Ach voordeel is nu wel dat de dierenarts haar morgen meteen in alle rust kan bekijken.
De auto rit vond ze helemaal geweldig.

Groetjes van de actiehelden uit Sutculer

1 november 2009
Wat de kat betreft ben ik nog niet uit, ik ga morgen met Necdet in de bus zitten en dan moet hij de kat eens grondig onderzoeken.
Vandaar uit ga ik verder nadenken, hij heeft nu eerst antibiotica gekregen.
Op dit moment zijn er 5 teefjes gesteriliseerd en 1 reutje. er is 1 poesje gesteriliseerd en 1 heeft een narcose gehad omdat het ook een poesje leek maar bij nader onderzoek bleek het een katertje te zijn, maar was nog te jong om de castreren.
Balletjes te klein en daar kunnen dan weer complicaties van komen.
Er zijn daarnaast nog 8 honden met eigenaars ingeënt tegen Rabiës en zij hebben ook een anti-vlooienmiddel toegediend gekregen. Hiervan komt morgen 1 teefje terug voor sterilisatie.
Er lopen nog genoeg honden rond hoor, maar inderdaad het slechte weer houdt ze verborgen. Er zal morgen toch ha
rder gewerkt moeten worden door mijn man en Zeki.
Mijn man en Zeki komen terug zonder honden, ik ga met een nichtje een rondje lopen, fluit een paar keer en tada hondjes komen uit hun schuilplaatsen.
Ik hun er weer op uit gestuurd en gezegd dat ze ook eens onder containers en onder planken moeten kijken hahaha
6 honden is niet slecht aangezien het vandaag zulk bar slecht weer was.
Ook omdat de honden echt moeilijk te vangen zijn en als er dan met een verdovingspijl gewerkt werd gingen de “aangeschoten” honden er nog niet van liggen. Taai huidje of taaie rakkers.
Maar allemaal beter gevoed dan voorheen. Ja dat mag ook wel met die kilo´s macaroni,brood en kip die ik heb staan koken.
Voorlopig hoef ik geen macaroni meer!
Morgen vroeg weer op en dan gaan we weer aan de slag. Hopelijk meer honden dan vandaag.
Groetjes uit Sutculer

2 november 2009

Hoi Linda,
Vandaag de tweede sterilisatie dag in Sutculer.
De zon scheen en iedereen was in een goed humeur. Ja vandaag was de dag dat we meer honden zouden kunnen vinden.
Nou jammer dan we vonden nog 2 teefjes eigenlijk 4 maar twee daarvan hadden een nest puppies en dan wordt er gewoonweg niet gesteriliseerd. Oke daar moet ik me dan maar bij neerleggen en dan op een vervolg project hopen.
Maar de dag begon eigenlijk met een hele grote verrassing
We kwamen aan in het dorp en ik stelde aan mijn man voor om de dierenarts even voor te stellen aan de dorpoudste.
Ik dacht als we het een beetje officieel doen dan zijn ze hopelijk wat gemoedelijker. Nou wat er toen gebeurde deed ieders mond openvallen van verbazing; naast het gebouwtje van de Muthar en aan de moskee was een ruimte vrijgemaakt waar de dierenarts kon opereren.
Ook er zou een bericht uitgezonden via de lokale omroep (lees luidspreker) dat iedereen die een hond had deze kon brengen voor sterilisatie en of entingen tegen rabiës en parvo.
Ayhan en Zeki (hondenvanger) trokken er weer met de auto op uit terwijl ik gezellig bij Necdet en Omer bleef om te helpen de boel in te richten.
Natuurlijk was oom ook weer van de partij en dat liep al gauw uit op lachwekkende grappen tussen mij, Necdet en Omer.
Ja, daar stonden we dan de drie musketiers, te wachten op iets wat maar niet kwam. Ja, dit heeft ook niet veel zin dacht ik.
Tot opeens de luidspreker geluid produceerde en het langverwachte bericht eruit kwam.
In een mum van tijd kwamen er uit alle hoeken en gaten (bij wijze van spreken) honden met eigenaars.
Nou dat was toch wel een fijn gevoel. Helaas waren een aantal eigenaars alleen maar voor de rabiës enting gekomen en wilden ze van sterilisatie niets weten.
Jammer maar in ieder geval toch iets.
Dus zei ik dat we wel met de mensen over sterilisatie moesten praten omdat er ander geen schot in de zaak zat.
Nou ik was weer eens te snel met mijn idee want daar kwam toch ineens de man waar ik het compromis mee gesloten had om een teef te laten steriliseren.
Nou die lag snel onder zeil en onder het mes. Vervolgens kwam er ineens nog een eigenaar met een teef. Deze was al drachtig maar gelukkig nog niet zo lang. Ik heb haar snel in een kooi gedaan want ze was wel een beetje een secreetje en kon venijnig happen.
Toen de eerste teef gehecht werd ging Omer de tweede teef een narcose geven. Dat ging niet zo gemakkelijk dus zei Necdet heel stoer:” Aleyda helpt je wel”.
Ik dacht lekker ding ben jij, straks hapt ze naar mij hahaha, maar ik ben best vindingrijk en pakte snel een deken.
Omer snapte meteen wat ik bedoelde en gooide de deken op de hond en hup spuit erin en in een seconde was het gebeurd.
Ayhan en Zeki kwamen terug met een straathond, een gemeen teefje die echt beet.
Eindelijk het straathondje onder zeil komt er een Turks vrouwtje met een klein mager teefje om haar te laten steriliseren. Het grappige was dat het teefje bijna de kooi inrende en daar heerlijk ging slapen. Het hondje moet vast gedacht hebben:” ja help me alsjeblieft, ik wil geen kindertjes meer”. Echt een leuk hondje maar mager en vol met vlooien maar top van de vrouw dat ze komt met haar hondje.
Ayhan en Zeki vertrokken om honden te zoeken die opeens rampzalig genoeg niet te vinden zijn. Zou er soms een hondenkrant in de omloop zijn met daarin:” maak dat je weg komt, ze komen ons ontdoen van onze ballen en eileiders!!!”?
Mijn nichtje kwam nog even langs en ik heb haar binnen gevraagd en Necdet gevraagd of hij haar wilde vertalen wat hij aan het doen was. Dat deed hij graag en mijn nichtje hing aan zijn lippen hahaha.
Ze was echt geïnteresseerd en zo jammer dat dit meisje niet naar school kan om te studeren maar gedoemd is om te trouwen en thuis te blijven.
Inmiddels was het een komen en gaan van honden voor entingen maar ook werd er weer een teef voor sterilisatie gebracht door een jongen en zijn vader. ik was in mijn nopjes.
Na de vierde sterilisatie even een eetpauze ingelast want ook dat moet gebeuren en toen we terug kwamen stonden er al mensen voor de deur.
Een jongen met een pup van 2 maanden, wat een dotje dus die kreeg gelijk een puppie enting, een ontwormingskuurtje, en een anti-vlo behandeling.
Ook waren er nog wat jonge honden voor de rabiës enting.
Ayhan en Zeki kwamen terug met een straathond….een Duitse herder ook een teef. En wat een mooie herder was dat.
Nog een jongen met een teef voor enting. Necdet heeft eens goed gepraat met de jongen en hem overgehaald om de hond bij ons te laten voor sterilisatie. Die jongen ging er mee akkoord omdat zijn ouders de eventuele puppen toch zouden doden.
Ik was hier echt superblij mee.
Het mooie was dat mensen ineens gingen beseffen wat er gebeurde en vragen gingen stellen. Er werd gevraagd of de regering dit niet vaker kon komen doen. Necdet zei dit project wordt niet gedaan door de regering, maar door een Stichting uit Nederland genaamd ActieZwerfhonden, zij financiert dit allemaal. Toen werd er gevraagd hoe kunnen we in contact met die stichting komen. Necdet voor dat ze Murat of Ayhan konden bellen, en die kunnen dan wel voor contact met Linda Taal van ActieZwerfhonden regelen.

Ik werd ineens benaderd door groepen kinderen en dacht ach ja als we hier toch staan dan praat ik wel en Necdet mag vertalen.
Ik heb heel duidelijk verteld dat als een hond blaft je daar niet op moet reageren, maar weg moet lopen of er met een flinke boog omheen moet gaan, maar ga niet slaan, schoppen of met stenen gooien. Dieren hebben net als wij gevoel. Doe dit niet! laat ze met rust.

Ook was er een oude man die zijn teef had gebracht en die bedankte ons uit de grond van zijn hart voor alles wat we deden.

Echt vandaag was een geweldige dag. Qua sterilisaties maar ook qua informatie en de interesse van de mensen.
Het liefste had ik elke hond die vandaag langs kwam op de tafel gelegd, maar de mensen willen hier niets van weten, die draaien hun hand er niet om om pups levend te begraven en ze komen er nog gewoon eerlijk voor uit ook.
Hopelijk krijgen we nog eens kans om hier met de mensen verder op in te gaan en ook de ouderen beter voor te lichten.
Oh en ik mag natuurlijk de geit niet vergeten, ja een geit.
Ach zoals ik al eerder zei, ik een paard behandeld en koeien dus waarom dan ook geen geit. De geit had een abces, dus opensnijden, pus eruit, ontsmetten en klaar is Kees.
Omer is met mij meegegaan om het paard te bekijken en wa
s super trots op mij. Paard was perfect genezen, Zeki zei:” Aleyda is bijna een dierenarts” :).
Ach ja doe mijn best he. Dierenarts zonder papieren hahaha
De kat blijft in Sutculer, na een goed gesprek met Necdet en een crème voor de neus van de kat die één van onze nichtjes een week lang zal aanbrengen, heeft de kat een beter leven in Sutculer dan wanneer hij op reis moet gaan naar Istanbul en vervolgens weer naar Nederland. Hij is al wat aan de oudere kant en dat gestress zou hem wel eens fataal kunnen worden.
De gesteriliseerde teefjes van de eerste operatiedag doen het goed. Het reutje had zichzelf al bevrijd uit de vangkooi en loopt alweer rond.
Het jonge teefje zit hier bij ons en doet het ook goed, nog wel verlegen en bangerig maar haar ontlasting is goed en haar plas ook. Ze komt echt bij en wil alleen maar eten, nu moet ik het geleidelijk aan opbouwen omdat ze echt mager is natuurlijk, maar ze komt erboven op. Het reutje is geweldig wat een snoepie. Hij heeft vannacht stiekem bij Ayhan geslapen, hij had zich stevig onder de deken genesteld zonder dat wij het gemerkt hebben.
Al met al waren het twee goede dagen en ik heb er een hoop van geleerd, een hoop beslissingen moeten nemen, maar we hebben, door alle ellende heen, ook veel gelachen.
Ja je had gelijk, je gaat van Necdet, Omer en Zeki houden, wat een stel geweldige mannen.
Groetjes
Aleyda

3 november 2009

Beste Linda,
Hier even een mail van mij.
De educatieboekjes zijn uitgedeeld op de school van een nichtje van mij, evenals een doos vol met t-shirtjes van de SHKD.
We zijn vanmorgen heel vroeg opgestaan en aan de slag gegaan in Bornova.
Nu weet ik niet hoe je dit gaat vinden maar er waren inderdaad heel wat honden in Bornova, alleen waren deze allemaal al gecastreerd en gesteriliseerd door de gemeente alhier en weer vrijgelaten.
Nu denk ik dat dit best een positief bericht is omdat men er dus echt aan mee werkt in Bornova en ook echt luisteren naar wat er in de wereld besproken wordt over het dierenleed in Turkije.
Zeki, Omer en Necdet waren enorm tevreden ook omdat de honden er echt gezond en gevoed uitzagen.
Mensen begrijpen alleen niet dat wanneer ze getagd zijn ze gecastreerd en gesteriliseerd zijn en nu dus wel. Zelfs katten waren gemerkt dat ze geholpen waren.
Ik weet ook dat er negatieve berichten over de mail komen maar Bornova doet dus echt hun uiterste best om het op de juiste manier te doen.
Aleyda heb ik nu in bed gestopt, want je moet weten dat ze al 3 dagen met koorts en griep in de weer is voor de zwerfhonden.
Vanmorgen kon ze amper opstaan en toen ik zei blijf in bed wilde ze daar niets van weten.
De dieren gaan voor en wilde dat we aan het werk gingen, koppig vrouwtje.
Necdet zei misschien hadden we beter in Sutculer kunnen blijven, maar dat is altijd achteraf.
We hebben echt twee hele goede dagen gehad en 12 teefjes en 1 reutje en 1 poesje gesteriliseerd en gecastreerd.
Ruim 35 honden ingeënt maar hou me niet vast op dit nummer kunnen er ook meer zijn.
Aleyda moet de honden tellen op de foto´s om hun definitieve aantal vast te stellen.
Ze hebben de hond van mijn vriend ook geënt en dat vond ik echt fijn omdat hij ons echt heel goed geholpen heeft met het in gebruik geven van zijn terrein en een ruimte volledig af te zetten voor de teefjes uit Sutculer en ze te verzorgen.
Vanmiddag wil Aleyda terug naar Sutculer om alle gesteriliseerde teefjes van eigenaars even te controleren en de zwerfhonden te voeren en de etensbakken neer zetten waar mensen hun restanten eten in kunnen gooien zodat de zwerfhonden ook te eten krijgen. Ze wil ook nog even met de Muthar en de Imam praten over de het werk van Actiezwerfhonden en contacten leggen.
Omer heeft haar nog wat medicamenten gegeven voor de kat, hij weet dat ze meer dan genoeg kwalificaties heeft om de juiste dosering te geven en in te brengen.
Ik hoop dat ze het net zo fijn hebben gevonden om met ons samen te werken als wij met hen.
Een enorme belevenis en heel veel geleerd en kan niet wachten op een volgend project Linda, dit heeft mij enorm goed gedaan maar ook mijn vrouw is hierin echt op haar plaats.
Dank je wel voor het vertro

4 november 2009

Hoi Linda,
We zijn gisteren bij de honden in Sutculer geweest.
Ze doen het allemaal goed.
We hebben de etensbakken gevuld en de ronde gedaan door het dorp en wat ik toen zag was onvoorstelbaar.
Er liepen weer straathonden, de straathonden die ik al eerder in het dorp had gezien en gevoerd had.
Dus vroeg ik aan Ayhan:” waarom zijn deze honden niet meegenomen voor sterilisatie?”
Mijn man antwoordde dat volgens Zeki deze honden eigenaren hebben? Waarop ik vroeg:” Hoe weet hij dat dan?” “Ja, omdat ze er beter uit zien” zegt mijn man.
Sorry maar nu moest ik toch heel hard lachen, ik zeg:” en die duitse herder dan die jullie meebrachten, die ziet er nog 10x beter uit en die andere wilde teef die zo bijt die was gewoon vet”.
Er liepen zeker nog een 7 honden rond die naar mijn idee gewoon straathonden waren.
Ik zei:”Gelukkig dat er een vervolg op deze sterilisatie ronde komt”.
“ja” zegt mijn man” maar je weet toch niet zeker of het straathonden zijn?” Ik zeg :”geen probleem dit los ik ter plekke op”.
We zijn bij de Muthar naar binnen gegaan en voordat ik iets kan zeggen worden we bedankt voor alles wat we voor de mensen gedaan hebben.
In het gesprek heb ik de Muthar verteld waar ActieZwerfhonden voor staat en waarom en waar zij in gelooft.
De Muthar scheen dit enigszins te begrijpen maar let wel, de inwoners van dit dorp komen uit het oosten van Turkije en een groot deel uit Ezurum. In Ezurum heeft men totaal geen boodschap aan dieren en het ergste dierenleed in Turkije komt voor in dat gebied.
We hebben besproken wanneer we weer terug komen om het restant en mogelijke nieuwe straathonden te steriliseren en eventuele honden van eigenaren die in die tussen tijd van gedachte veranderen en in tegenstelling tot nu, onze hulp wel zullen accepteren.
De maand april lijkt ons het beste omdat dan de pups die nu geboren zijn, als ze nog leven, ook oud genoeg zijn voor de operatie.
Daarnaast heb geregeld ik dat de Muthar een maand voor we weer komen aandacht aan onze komst en de sterilisatiecampagne zal gaan besteden. Ayhan kan hem daarin per mail en telefoon begeleiden.
Ook heb ik aangegeven dat elke hond die op straat loopt opgepakt en gesteriliseerd of gecastreerd wordt, als er honden lopen die eigenaars hebben dan kunnen ze hun hond van de straat houden zo niet dan is die hond van ons.
De Imam was het hier mee eens en ook de Muthar vond dit een duidelijk voorstel, mocht er iemand zijn die zijn hond niet bij zich kan houden maar ook niet wil dat hij geholpen wordt dan kan deze persoon hier melding van maken bij de Muthar en met ons meegaan als we de honden gaan vangen.
Ook is gesproken over voorlichting geven aan de oudere dorpsbewoners in de hoop dat ze hun honden toch laten helpen.
Verder zullen we de school in Sutculer benaderen en de gemeente toestemming vragen om Murat zijn voorlichtingsprogramma over verantwoord huisdierenbezit en hoe om te gaan met zwerfhonden te laten geven.
En als laatste hebben we het gehad over hokken of afdakjes voor de honden waar ze kunnen schuilen. Dit zal niet een, twee, drie gerealiseerd zijn maar ze staan er in principe wel voor open. In het dorp is een lasser die al zo
iets dergelijks gemaakt heeft, niet voor de honden maar ze maken er wel gebruik van, misschien dat deze man ons wil helpen.
Het is een succesvol project geweest maar we zijn nog niet klaar, we beginnen pas, maar ik heb goede hoop en het ziet er al heel wat rooskleuriger uit.
Nu ben ik niet gek en weet ook wel dat dingen als we weg zijn weer kunnen veranderen, maar ik heb goede hoop.
Mijn nichtjes houden de tel bij van eventuele nieuwe honden, nestjes en straathonden.
Mijn man stelde voor om zelf in maart nog eens terug te gaan en zelf te kijken en te tellen en de Muthar weer even wakker te schudden.
Wat vind jij van april?
(note Linda: dat gaan we natuurlijk doen!)
Groetjes
Aleyda

uwen in ons om dit toch als een geslaagd project op de kaart te kunnen zetten.
Met Vr Groet
Ayhan Dizkara

25 november 2009

De zwerfhondjes in Sutculer maken het goed.
Ze krijgen nu twee keer per dag te eten.
Er zijn twee nieuwe magere honden bijgekomen; de eerste klanten voor de sterilisatiecampagne in april.
Mocht u de hondjes willen steunen door een bijdrage voor de voerkosten of de volgende sterilisatiecampagne, meldt u dan aan als vriend van Sutculer.

30 november 2009

Het is om moedeloos van te worden en toch zetten we door!
Had de gemeente Sutculer, als reactie op mijn aankondiging van onze sterilisatiecampagne aldaar, zijn best gedaan om voor onze komst zoveel mogelijk honden te doden, nu een kleine maand na onze campagne krijg ik bericht dat het er op lijkt dat zij een tweede poging hebben ondernomen.
Ik ga er van uit dat, net als de vorige keer, het merendeel van de honden gewoon gevlucht en niet gedood is, maar echt vrolijk wordt een mens er niet van.
Een nest pups dat ergens gevonden is (ja wie is de dans ontsprongen) is voor de deur van de moskee neer gesmeten.
De tweede week van december zal een van onze vrijwilligers zelf naar Sutculer gaan om polshoogte te nemen.

December 2009

Aleyda en Ayhan zijn op 16 december weer in Sutculer geweest, met name om te checken of het verhaal dat de gesteriliseerde honden afgemaakt dan wel door de gemeente opgehaald zouden zijn, klopte.
Ze hebben een goed gesprek met de Muhtar gehad, die ook meteen zei dat de honden niet gedood of opgepakt waren.
Zijn verhaal klopte; later die middag hebben Aleyda en Ayhan de honden ook weer gezien; ze zagen er goed doorvoed uit, ons voeder plan loopt goed!

 

Dit is één van de voederplekken met daarbij een nieuwe hond. De voeder plekken liggen wat verder van de weg af dit om overlast tegen te gaan.

Er is besloten dat de sterilisatie campagne in april ruimer aangepakt zal worden; ook zwerfhonden in de omliggende dorpen zullen gesteriliseerd worden.
Aan de Muhtar van Sutculer is gevraagd dit te regelen met de Muhtars van de omliggende dorpen en voor voldoende plekken te zorgen waar gesteriliseerd kan worden.
Een aantal nieuwe honden hebben hun heil in Sutculer gezocht.

 

 

 

23 april 2010

Na een lange vermoeiende autoreis, met als grote pech ook nog een ongeluk met veel schade aan de auto, zijn Ayhan en Aleyda in Turkije aangekomen.

Helemaal kwaad en teleurgesteld schreven ze mij dat van de 25 honden die er in maart nog waren er inmiddels 23 vermoord zijn.
De overige twee honden verkeren in slechte gezondheid en zijn nog niet gesteriliseerd.

Wat is wijsheid…ik heb er voor gekozen om toch naar Sutculer te gaan, deze twee honden (en vijf katten) te verzorgen en te steriliseren en nog eens een goed gesprek met de Imam te hebben; we moeten laten zien dat wij ons aan de afspraken houden en dat iedere dier telt!

Daarna gaan het team door naar Mordogan, waar alle honden, nog, wel in leven zijn.